(743 S. K. m. 650, 919)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.8.1996 gününde verilen dilekçe ile muhdesatın tapuya şerhi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.12.1997 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 9.6.1998 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı İdare vekili Av.M.Serhat ...... ile karşı taraftan davacı Hüsnü ...... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava konusu taşınmaz davalı Vakıflar İdaresi adına kayıtlıdır. Taşınmaz üzerine 7 katlı bina inşa eden davacı İstanbul 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/123 esas sayılı dosyasında davalı Vakıflar aleyhine M.K.nun 650 nci maddesi uyarınca temliken tescil davası açmış, davası reddedilmiş ve derecattan geçmek suretiyle kesinleşmiştir. Muhdesat sahibi şimdi eldeki dava ile, taşınmaz üzerindeki binanın kendisi tarafından yapıldığının ve kendisine ait olduğunun tapuya şerh verilmesini istemektedir. Mahkeme; binanın davacıya ait olduğunun evvelce kesinleşen temliken tescil dosyası ile sabit olduğunu belirterek davanın kabulüne karar vermiş, hükmü; davalı idare vekili temyiz etmiştir.
Hangi şahsi hakların tapuya şerh verilebileceği Medeni Kanunun 919.maddesinde açıklanmıştır. Davacının Medeni Kanunun 919.maddesi anlamında tapuya şerhi mümkün olan bir şahsi hakkı bulunmamaktadır. Böyle bir talebin kabulü halinde; Medeni Kanunun 650 nci maddesi yoluyla arsayı temellük etme hakkı bulunmayan bina sahiplerine arz sahibinin mülkiyetten doğan haklarını sınırlama olanağı verilmiş olur ki; bu da yasa koyucunun amacına uygun düşmez. Açıklanan nedenlerle; davanın reddine karar verilmek gerekirken aksine düşüncelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 9.000.000 lira duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 9.6.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy