(743 S. K. m. 618, 644, 645)
Dava: Davacı K. D. vekili tarafından, davalı M. A. a. aleyhine 2.5.1997 tarihinde verilen dilekçe ile tapu tahsis belgesine dayalı el atmanın önlenmesi istenmesi üzerine, yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.3.1999 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, tapu tahsis belgesi kapsamında kalan, kendisine ait yeri kullanan davalının bu yere el atmasının önlenmesini istemiştir.
Davalı, taşınmazın ortak miras bırakanlarına ait olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının miras payı oranında dava konusu yere davalının el atmasının önlenmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı temyize getirmiştir.
Dava, kişisel hakka dayalı el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. davacı dava konusu yere ait usulünce alınmış ve geçerli olan tapu tahsis belgesine dayanmaktadır. Davalı, yerin miras bırakanlarına ait olduğunu savunmuş ise de, bunu kanıtlayacak ve davacının tapu tahsis belgesinden üstün bir belge ya da delil sunamamıştır. Dava konusu yere ait ve davacı adına olan tapu tahsis belgesi hukuken geçerliliğini koruduğuna göre davanın tamamen kabulü gerekirken, miras payı oranında kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 20.9.1999 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy