(743 S. K. m. 671)
Dava: Davacı tarafından, davalı aleyhine 30.3.1998 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.8.1999 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
Karar: Dava geçit hakkı istemine ilişkindir. 146 ada 2 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davacı, 146 ada 3 sayılı parsel aleyhine geçit istemiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı parsel maliki temyize getirmiştir.
Medeni Kanunun 671. maddesi genel yola çıkışı bulunmayan taşınmaz malikinin komşu taşınmaz maliklerinden yol isteyebileceğini öngörmüştür. Oysaki yola cepheli 2 Nolu parselin 8.6.1999 tarihli krokiye göre doğrudan yola çıkışı bulunduğu anlaşıldığından bu yön gözetilmeden kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 09.12.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy