(743 S. K. m. 671)
Dava: Davacı tarafından, davalılar aleyhine 11.6.1997 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.7.1999 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir. Mahkemece, geçit hakkı tesisi halinde, ilerde Medeni imar planına göre yol açıldığında nizalı taşınmazın değerinde azalma olacağı gerekçesiyle dava reddedilmiş, hükmü davacı temyize getirmiştir.
Kanunun 671. maddesinde genel yola çıkmak için yeterli yolu bulunmayan taşınmaz malikinin komşularından bedeli karşılığında en uygun yerin kendisine geçit hakkı olarak bırakılmasını isteyebileceği öngörülmüştür. Davacının 8222 ve 8223 parsel sayılı taşınmazlarının genel yolla bağlantısı olmadığı ve raporda kırmızı renk ile işaretli imar planındaki yolların henüz açılmadığı ve zeminde mevcut olmadığı Belediye yazısı, pafta, bilirkişi raporu ve krokisinden açıkça anlaşılmaktadır. Fiilen imar uygulaması yapılmadığına ve imar yolundan bu nedenle faydalanma olanağı bulunmadığına göre yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 29.12.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy