(743 S. K. m. 671)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.10.1998 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.12.1999 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, 150 sayılı parseli için davalının 149 sayılı parselinden hükmen geçit hakkı aldığını, iyi inceleme yapılmadığından kadim arkın bulunduğu yerden geçit tesis edildiğini ve mevcut durum nedeniyle geçişin mümkün olmadığını, bu nedenle tesis edilen 3 metrelik geçidin, 7 metreye çıkarılmasını istemiştir. Mahkeme davayı kabul ederek kadim arkın yanından 141,31 metrekare yerden ek geçit hakkı tesisine karar vermiştir. Hükmü davalı vekili temyize getirmiştir.
149 sayılı parselin batısında kadim olduğu ileri sürülen ark, kadastro tespitinde paftaya işlenmemiştir. Paftasında yer almayan arkın kadim olduğunda ve tesis edilen geçit hakkını etkilediğinden söz edilemez. Önceki kararla geçit hakkı yasaya uygun şekilde tesis edilmiştir. Ayrıca paftasında yer almayan arkın tapuya işlenmedikçe kadimliğinden de söz edilemez ve buna değer verilemez. Bu nedenlerle davanın kabulü yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 27.04.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy