(743 S. K. m. 671) (1086 S. K. m. 73)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.1.1997 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.6.1997 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, geçit hakkı tesisi isteğine ilişkindir. 126 parsel sayılı taşınmazın müşterek maliklerinden olan davacı tek başına açtığı bu davada doğudaki umumi yola ulaşmak amacıyla Hazine adına kayıtlı 1801 parsel aleyhine geçit tesisi istemiş, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekili hükmü temyize getirmiştir.
Geçit davalarında leh ve aleyhine geçit kurulacak taşınmaz maliklerinin tamamının davada davacı ve davalı olarak yer olması gerekir. Ne var ki, 126 parsel sayılı taşınmazda davacı dışında 1/4'er hisse sahibi bulunan diğer maliklerin bir davası bulunmadığından taraf teşkili sağlanmış değildir. Bu sebeple öncelikle dava dışı kalan maliklerin de davacı olarak davaya katılmaları suretiyle davaya devamla bir hüküm kurulması gerekirken buna riayet edilmemesi doğru görülmediğinden hükmün sırf bu yönden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.05.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy