(743 S. K. m. 618, 651)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.8.2000 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.11.2000 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Belediye vekili, davalının yol kenarında bulunan tretuvar üzerindeki büfeyi kullanarak, yola elattığını ileri sürerek bu elatmanın önlenmesini ve büfenin kaldırılmasını istemiştir.
Davalı, büfeyi belediyeye ecrimisil ödeyen kişiler adına 1977 yılından beri kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, büfenin yıllardır davalı kullanımında olduğu ve bunun da davacı yanca bilindiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı temyize getirmiştir.
Dava, yol ile bütünlük taşıyan tretuvar üzerinde büfe çalıştırmak suretiyle yola elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir. Dava konusu büfe N.R., onun ölümü ile de eşi N.R. tarafından Belediyeye ecrimisil ödenerek davalı aracılığıyla kullanılmıştır. Ancak, N.R.'nin de ölümü üzerine Belediye tarafından büfe ecrimisil alınarak davalıya tahsis edilmemiş, davalı tarafından da Belediyeye büfeyi kullanmak için herhangi bir başvuru yapılmamıştır. Yani, davalı fuzuli şagil durumundadır. Büfeyi kullanmasının hiçbir dayanağı yoktur. Kullanımın Belediye tarafından bilinmesi olaya resmiyet kazandırmaz. Mahkemece bu yönler gözetilerek davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 9.2.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy