(743 S. K. m. 581, 671)
Dava: Davacı tarafından, davalılar aleyhine 8.7.1997 tarihinde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.1.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca tetkiki davalı Sarayova Köyü Muhtarlığı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar, 19 ve 20 parsel s. taşınmazlarının genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek davalılara ilişkin 18, 21, 22 ve 24 parsel s. taşınmazlardan lehlerine geçit tesisini istemişlerdir.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davacılara ilişkin taşınmazlar lehine davalı Sarayova Köyü Tüzelkişiliği adına kayıtlı 21 ve 22 parsel s. taşınmazlardan geçit kurulmuş, hükmü davalı köy muhtarlığı temyize getirmiştir.
Geçit davalarında leh ve aleyhine geçit kurulan bütün taşınmaz maliklerinin davada davacı ve davalı olarak yer almaları gerekir.
Somut olayda lehine geçit kurulan 19 parsel s. taşınmaz paydaşlarından Küçük Ayşe İzgübarlar ile 20 parsel s. taşınmaz maliki Kemal Ağca mirasçılarından Songül ve Yaşar Şeref Ağca, davaya usulüne uygun katılımı sağlanmadan dahili dava edilmişlerdir. Taşınmazları lehine geçit kurulan paydaş Küçük Ayşe İzgübarlar'ın dava açması veya açılan davaya muvafakat etmesi, malik Kemal Ağca mirasçılarının ise Medeni Yasanın 581. maddesi gereğince birlikte dava açmaları veya açılan davaya muvafakat etmeleri, bu da olmaz ise miras şirketine tayin edilecek mümessil huzuru ile davaya devamla bir karar verilmesi gerekirken bundan zuhul ile yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir.
Kabule göre de; aleyhine geçit kurulan 21 parsel s. taşınmaz intifa hakkı Milli Eğitim Bakanlığına ilişkin olmak üzere kargir İlkokul lojman ve bahçesi yine 22 parsel s. taşınmaz avlulu kargir cami niteliği ile davalı Sarayova Köyü Tüzelkişiliği adına tapuda kayıtlı olup taşınmazlar bu nitelikleri sebebiyle kamu malıdırlar. Geçit davalarında gözetilmesi gereken bir başka ilke de özel mülkiyete konu olamayacak kamu mallarından geçit hakkı verilemeyeceğidir. Bu hususun gözetilmemesi de doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde yatırana iadesine, 26.10.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy