(818 S. K. m. 81, 18, 162, 163, 164) (1086 S. K. m. 186)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.5.1995 gününde verilen dilekçe ile tescil ve alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tescil isteğinin reddine, alacak isteğinin kısmen kabulüne dair verilen 19.12.2000 günlü hükmün Yargıtay'ca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 6.11.2001 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. Y. Doğan ile karşı taraftan davalı İ. Kıroğıu vekili Av. T. Küçüktepe geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Mahkemece hükmüne uyulan önceki bozma ilamında; uyuşmazlığın Borçlar Yasasının 162 ve izleyen maddeleri uyarınca değerlendirilerek sonuca ulaşılması gerektiğine, dava konusu bağımsız bölümün 450.000.000 lira bedelle davacıya temlik edildiği hususunda yazılı temlik belgesi ve bunu teyit eden davalının emniyet ifadesi bulunduğuna, taraflar arasındaki bu sözleşmenin yürürlükte olduğuna, satış bedelinin ödenen 130.000.000 liralık kısmı dışındaki kısmın ödenmesi için Borçlar Kanununun 81 inci maddesi uyarınca davacıya önel verilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğine işaret olunmuştur.
Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra bakiye satış bedelini depo etmesi için 28.9.1999 tarihli oturumda davacı tarafa önel verilmiş ve süresi içinde 7.10.1999 tarihinde bakiye satış bedeli mahkeme veznesine depo edilmiştir.
Ne var ki; bu arada davacı tarafa önel verilmesinden bir gün sonra davalı, tapudaki payının tamamını kızı olan D. Çınar'a tapudan devretmiştir.
Bu durum sonradan anlaşılınca davacı vekili 7.12.1999 tarihli dilekçesi ile davasını HUMK. nun 186 ncı maddesi uyarınca D. Çınar'a yönelttiğini bildirmiş ve tedbir konmasını istemiştir.
Mahkeme 8.12.1999 tarihinde tedbir konmasına karar vermiş ise de D. Çınar 7.12.1999 tarihinde dava kendisine yöneltildiği gün bu payı tapudan A. Salkaya isimli kişiye satmıştır.
Bunun üzerine de davacı vekili HUMK. nun 186 ncı maddesi uyarınca davayı yeni malik A. Salkaya'ya yöneltmiştir.
Yukarıda anlatılan safahat ve tarih bağlantılarına, bazı ara kararları ve talepler sonrası tapudan gerçekleştirilen işlemlerdeki sürat ve çabukluğa göre A. Salkaya'nın iktisabının muvazaaya dayalı olduğunun kabulü hayatın olağan akışına ve halin icabına uygundur. Böyle bir karinenin varlığı karşısında iktisabında muvazaa olmadığını, iktisabının gerçek bir alım olduğunu kanıtlamak A. Salkaya'ya düşer. A. Salkaya ise taşınmazı yatırım amacıyla satın aldığı yönündeki savunmasını kanıtlayamamıştır. Hal böyle olunca davacının ayın isteğini A.'ye karşı da ileri sürmesi mümkündür. Bu hususlar göz ardı edilerek tapu iptali ve tescil isteğinin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.000.000 lira duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6.11.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy