(743 S. K. m. 655) (1086 S. K. m. 95, 187)
Dava: Davacı Mehmet Emin vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.1.2000 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.6.2000 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, 33 parsel sayılı taşınmazı, Mehmet mirasçılarından 19.2.1993 tarihli köy senedi ile satın aldığını, bu yerin kadastro tespiti ile adına tescil .edildiğini, ancak, Mehmet mirasçılarının açtığı dava sonucu tapunun iptal edildiğini, taşınmazı satın aldıktan sonra imar-ihya ederek üzerine ağaç diktiğini ileri sürüp, Medeni Kanunun 655. maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil, bu mümkün olmadığı takdirde maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.
Davalılardan, Feyzullah davayı kabul etmiş diğer davalılar ise davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece, temliken tescil koşularının oluşmadığı, maddi tazminat isteminin süresinde olmadığı, manevi tazminatın malvarlığı zararları için öngörülmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dava, Medeni Kanununun 655. maddesi uyarınca temliken tescil, kademeli dava ise maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir. Medeni Kanunun 655. maddesi dikilen şeylerle ilgilidir. Bir arazi üzerine dikiler şeyler o arazinin mütemmim cüzü sayılır. Dikilen şeylerden amaç ise temelli kalmak amacıyla dikilen şeylerdir. Menkul bitki niteliğinde olmamalıdır. Ayrıca, bunların iyi niyetle dikilmesi, değerinin de arazi değerinden fazla olması gerekir. Somut olayda, davacı satın aldığını ileri sürdüğü taşınmaz üzerine herhangi bir şey dikmemiş, sadece zeytin ağaçlarının bakımını yapmıştır. Yani, yararına temliken tescil koşuları oluşmamıştır. Bu nedenle mahkemenin tapu iptali ve tescil isteğini reddetmesinde bir usulsüzlük görülmediğinden davacının bu hususa ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Davacının, diğer temyiz itirazlarına gelince;
Davalılardan müşterek paydaş Feyzullah davayı kabul etmiştir. Mahkeme huzurunda usulünce yapılmış kabul beyanı bu davalıyı bağlar. Davalı davacıya satışı kabul ettiğine göre, onun payı yönünden davanın kabulüne karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı muciptir.
Öte yandan, mahkemenin manevi tazminat isteminin reddi yerinde ise de; davanın maddi tazminat istemi yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir. Şöyle ki; HUMK.na göre dava dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren davalı, yasal süresi içinde vereceği cevap dilekçesi ile tüm savunmalarını bildirmek zorundadır. Bu nedenle zamanaşımı defi de yasal süre içinde verilecek cevap dilekçesinde ileri sürülmelidir. Bu-süre içerisinde bildirilmeyen ve daha sonra ileri sürülen zamanaşımı defi savunmayı genişletme niteliğindedir ve ancak davacı tarafın karşı koymaması halinde dinlenebilir. Karşı tarafın itiraz etmesi halinde zamanaşımı defi dinlenmez.
Somut olayda ise davalılar on günlük cevap süresi içinde zamanaşımı definde bulunmamışlar; davalılardan Mehmet vekili ise bu süre geçtikten sonra 9.5.2000 tarihinde zamanaşımı defini ileri sürmüştür. Davacı vekili ise bu savunmaya karşı koyarak itiraz etmiştir. Bu durumda mahkemece, süresi içinde zamanaşımı definde bulunulmadığı kabul edilerek, davacının maddi tazminat isteminin incelenmesi gerekirken, bu talebin zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulüne, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 16.11.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy