(406 S. K. m. 14)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.9.1999 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 14.6.2000 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, Karayollarına ait taşınmazdan geçirilen telefon hattı nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.
Mahkeme davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar vermiş, hükmü taraf vekilleri temyize getirmiştir.
Dosya kapsamına, toplanan delillere göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Davalı vekilinin temyiz istemine gelince;
406 Sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun 14. maddesine göre telefon idaresi, taşınmazların istifadesinin engellenmemesi kaydı ile şahısların tasarrufunda bulunan arazilerden telgraf ve telefon hattı geçirebilir. Eldeki davada, dava konusu edilen telefon kablolarının taşınmazın 45 cm. derinliğindeki yerden geçmekte olduğu bilirkişi raporlarında belirtilmiştir. Bu hali ile söz konusu kabloların, davacı idarenin karayolundan istifadesine herhangi bir şekilde engel teşkil edecek durumda ve nitelikte olmadığı açıklıkla anlaşılmaktadır. Davanın açıklanan bu nedenle reddi gerekirken, aksine görüş ve düşünceler ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde görülen temyiz isteğinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 30.11.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy