(4721 S. K. m. 747) (743 S. K. m. 671)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 9.12.1997 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.9.2001 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, geçit hakkı tesisine ilişkindir. 6384 ve 6386 parsel sayılı taşınmazların maliki olan davacılar batıdaki genel yola ulaşmak amacıyla 2173 sayılı parsel aleyhine geçit kurulmasını istemiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
MK.nun 671. maddesi gereğince umumi yola çıkmak için yeterli yolu bulunmayan taşınmaz sahibi tam bir ivaz mukabilinde komşularından kendisine geçmek için münasip bir yerin terkini isteyebilir. Bu hak yolun açılmasından en az zarar gören kimseye karşı kullanılır. Bu yolun tayininde iki tarafın menfaatleri gözetilir. Somut olayda davalı adına kayıtlı 2173 sayılı parsel aleyhine geçit kurulur iken taşınmaz ikiye bölünmek suretiyle iktisadi çalışma bütünlüğünün bozulmasına yol açılmıştır. Bu husus kararda tartışılmadan sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.
Öte yandan, kurulacak geçit ile lehine geçit tesis edilen taşınmazlardan genel yola ulaşımın kesintisiz olarak sağlanması gereklidir. Davacı parselleri arasında yer alan 6385 parsel sayılı taşınmaz tapuda Tatarlı Belediyesi adına "tarla" olarak kayıtlı olduğundan davacıların genel yola kesintisiz olarak ulaşabilmeleri için yol olarak kullanılacak kesiminden bu parsel maliki hakkında da harcı verilmek suretiyle dava açılarak geçit kurulması gerekirken bundan zuhulde doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 31.1.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy