(743 S. K. m. 671) (4721 S. K. m. 747)
Dava geçit hakkı tesisine ilişkindir. 348 parsel sayılı taşınmazda 1/2 müşterek paydaş olan davacı tek başına bu davayı açarak batıdaki umumi yola ulaşmak amacıyla geçit kurulmasını istemiş, davanın kabulüne karar verilmiş, aleyhine geçit kurulan taşınmazlardan 317 sayılı parselin malikleri hükmü temyiz etmişlerdir.
Dava dilekçesi ile başlangıçta dava edilmeyen 315 ve 317 parsellerin maliklerinin de mahkemece verilen ara kararı gereğince davaya dahil edildikleri ancak dahili dava dilekçesinin harçsız olduğu görülmüştür.
Bu tür davalarda leh ve aleyhine geçit kurulacak tüm taşınmaz maliklerinin davada "davacı" ve "davalı" olarak yer almaları zorunludur. Aleyhine geçit kurulan 315 ve 317 parsel sayılı taşınmaz malikleri hakkında harcı da verilmek suretiyle usulüne uygun olarak açılmış veya haricen açılarak bu dosya ile birleştirilmiş bir dava bulunmadığı gözetilmeden davanın kabulüne karar verilmesi yerinde değildir. Bunun yanında lehine geçit kurulması istenen 348 parsel sayılı taşınmazın diğer müşterek paydaşının da yer almadığı bir dava ile yukarıda belirtilen ilkeye uygun şekilde taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 28.2.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy