(743 S. K. m. 671)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 7.9.1996 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 7.11.2001 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, geçit hakkı tesisi isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile davacı taşınmazı lehine, diğer davalıların taşınmazlarıyla birlikte tapulama harici taşlık olan taşınmaz aleyhine 4 metre eninde geçit kurulmasına karar verilmiş, Hazine vekili hükmü temyize getirmiştir. Diğer davalılar hükmü temyiz etmemiştir. Yapılan inceleme sonucunda;
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Aleyhine geçit kurulan taşınmazlardan 248 ve 251 parsel sayılı taşınmazlar arasındaki geçit kurulan taşınmazın tapulama harici taşlık olduğu anlaşılmaktadır. Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, çalılık, orman, mera gibi özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden geçit kurulamaz. Bu itibarla Hazine vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Mahkemece, dosya içerisindeki 27.3.1998 tarihli bilirkişi raporu ekindeki krokide (B) ile gösterilen taşınmaz yerine batısındaki 358 ve 253 parsellerden geçit kurulması gerekirken tescil harici yerden geçit tesisi doğru görülmemiştir.
Kabule göre de; davacı parseli lehine kurulacak 2,5-3 metre enindeki bir geçitin ihtiyacı karşılamaya yeteceği genelde kabul edildiği halde sebebi açıklanmadan 4 metre geçite hükmedilmesi yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.11.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy