(743 S. K. m. 671) (1086 S. K. m. 388)
Dava: Davacı tarafından, davalı aleyhine 21.9.2001 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.4.2002 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, 1267 parsel sayılı taşınmazı lehine, davalı Hazineye ait 2241 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı verilmesini istemiştir.
Davalı vekili davacının haklılığını kanıtlaması gerektiğini beyan etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı Hazine vekili temyize getirmiştir.
Dosya kapsamına, toplanan delilere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.
Geçit hakkı davalarında geçit hakkının kurulması için geçit bedelinin peşin olarak tahsil edilmesi zorunluluğu yoktur. Fakat, geçit bedelinin yatırılmasındaki süre itibariyle hüküm de kararsızlık bulunması halinde aleyhine geçit kurulan taşınmaz malikleri bundan zarar görür. Tayin edilen geçit bedelinin mahkeme kalemine veya herhangi bir tevdi makamına depo edilmesi sağlandıktan sonra kararın kesinleşmesiyle aleyhine geçit kurulan taşınmaz maliklerinin bu bedeli alabileceği yönünde hüküm kurulması HUMK. nun 388. maddesine de uygun olur. Hükümde sözü edilen şekilde belirsizlik bulunması, aleyhine geçit tesis edilen taşınmaz maliklerinin hükmün kesinleşmesi ile bedeli hemen tahsil etme olanaklarını ortadan kaldırır.
Şu hale göre, geçit bedeli depo ettirilmeden geçit hakkı tesisine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.11.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy