(4721 S. K. m. 683) (492 S. K. m. 1, 2, 31) (1086 S. K. m. 409)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 7.11.2000 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 9.9.2002 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı M in maliki olduğu 739 parsel sayılı taşınmazı 17.12.1999 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, bedeli ödediğini ve tapu kaydına da şerh verildiğini, aynı sözleşmeye dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davasının kabulüne karar verildiğini ancak, davalıların dava konusu taşınmazı müştereken işgal ettiklerini ve kullandıklarını ileri sürerek, elatmalarının önlenmesini ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.200.000.000 lira ecrimisilin davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hükmü davacı vekili harç ve vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.
Davanın açılmamış sayılmasına ilişkin karar usule ilişkin nihai bir karardır. Çünkü, mahkeme böyle bir karar vermekle, davadan elini çekmektedir ve bu karar temyize de tabidir. Bu karar ile yargılama harç ve giderlerine de hükmedilmek gerekir.
Dava dilekçesinde başvurma harcı ile birlikte dava değeri üzerinden peşin nisbi harçta alınmıştır. Dava, 16.5.2002 tarihinde taraflarca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmış, üç ay geçmesine rağmen yenilenmediğinden mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı ( 1 ) sayılı tarifenin mahkeme harçları başlığı altındaki III. Karar ve ilam harcı bölümünün 1/a fıkrasında konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nisbi harç alınacağı, 2/a fıkrasında ise 1.fıkra dışında kalan kararlarda maktu harç alınacağı belirtilmiştir. Davada, davanın esası hakkında bir karar verilmediği ve davacının yeniden dava açma hakkının saklı bulunmasına göre, yukarıda belirtilen tarife hükümleri uyarınca karar harcı olarak maktu harca hükmedilmesi gerektiği açıktır. Şu durum karşısında, mahkemece maktu karar harcına hükmedilerek, Harçlar Kanununun 31.maddesi uyarınca davanın açılması sırasında yatırılan ve peşin alınan harçtan, hükmolunacak maktu harç dışındaki fazla harcın davacıya iadesine karar verilmek gerekirken, yazılı olduğu gibi peşin harcın mahsubu ile bakiye 1.570.000 lira eksik harcın davacıdan tahsiline dair kurulan hüküm doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Öte yandan, davanın açılmamış sayılmasına kararında, vekil ile temsil edilen davalılar yararına vekalet ücreti takdir olunması gerektiği da açıktır. Ancak, eldeki davada davalılar zorunlu dava arkadaşı olup, davanın açılmamış sayılmasına karar verdiğine göre, dava arkadaşları lehine bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıca Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 8.maddesi gereğince karşı taraf için davanın görüldüğü mahkemeye göre, hükmolunacak vekalet ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarı geçmemek kaydı ile takdir edilmek gerekirken, yazılı olduğu gibi her davalı için ayrı ayrı ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde yazılı miktarları da aşacak şekilde vekalet ücreti takdir olunması da isabetli bulunmamış, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 21.3.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy