(4342 S. K. m. 4/3)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.5.2002 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.3.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı köy muhtarının köye ait 91 parsel sayılı mera parseline elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesini ve ecrimisil istemiştir.
Davalı, köye ait merayı kiralamak suretiyle kullandığını savunmuştur.
Mahkemece, davalının köye ait merayı kiralamak suretiyle kullandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
4342 sayılı Mera Kanununun 4.maddesinin 3.fıkrasında; mera, yaylak ve kışlakların kullanım hakkının kiralanabileceği hüküm altına alınmıştır. Mera Yönetmeliğinin 7.maddesinde ise; kiralama esas ve usulleri ayrıntılı şekilde açıklanmıştır.
Davaya konu 91 parsel sayılı taşınmazın 2001- 2002 yıllarında ihale ile davalıya kiralandığı, davalının ihale bedelini köy hesabına yatırdığı belirtilmiş ise de; davalı çekişmeli taşınmazı Mera Yönetmeliğinin 7.maddesinde açıklanan esas ve usullere göre kiralamamıştır. Kaldı ki; usulünce kiralanmış olsa dahi; kiralanan yer yine mera olarak kullanılmalıdır. Davalının nizalı taşınmazı tarla olarak kullandığı anlaşılmıştır. Bu yönler gözetilmeden yazılı gerekçe ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 4.11.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy