(743 S. K. m. 671)
Dava: Davacı tarafından, davalılar aleyhine 3.6.1998 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.6.2002 günlü hükmün Yargıtay'ca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı Oktay Moran, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı Elif Ödekbaş vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.5.2003 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı Oktay Moran vekili ve Av. İlker Tüner geldiler, karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava; 743 sayılı Medeni Kanunun 671 nci maddesi uyarınca geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.
Mahkeme; davanın kabulüne karar vermiş, hükmü; davalı Elif Ödekbaş vekili ile davalı Oktay Moran temyiz etmişlerdir.
Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm tesisi için yeterli bulunmamıştır. Şöyle ki;
Davalıların savunmasında belirtilen ve davacı taşınmazının kuzey batısında yer alan mera içindeki yolun davacının ihtiyacını karşılamaya elverişli ve yeterli olup olmadığı bilirkişi raporlarında açıklığa kavuşturulmamıştır. Mahalli bilirkişi ve tanıklarca, mera yolu olarak tabir edilen bu yolun eskiden beri var olduğu, davacı ve diğer taşınmaz sahiplerinin bu yoldan yararlandıkları belirtilmektedir.
Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan meralar, özel mülkiyete konu olamayacaklarından ve ayni hakla takyit edilemeyeceklerinden meralar üzerinden geçit tesisine karar verilemez ise de, davacının başkaları gibi mera vasıflı taşınmazdan gelip geçme hakkı vardır. Bunun yanı sıra, mera içinde kadim yol varsa o yoldan geçilmesi de düşünülebilir. Davacının bu kapsamda yol ihtiyacını karşılayıp karşılamayacağı üzerinde durulmalıdır. Bu itibarla meradaki yolun meranın kullanım amacına uygun kadim bir yol olup olmadığı, davacının geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile ihtiyacını nasıl ve hangi araçlarla karşılayacağı da araştırılıp incelenmelidir.
Bunun dışında güneydeki çıkmaz yola 2071 sayılı parsel üzerinden bağlantı kurulması hususunun değerlendirme dışı bırakılması, aynı şekilde 2091 sayılı parselin 2090 ve 2093 sayılı parsellerle müşterek olan sınırlarından geçit verilmesi seçeneklerinin değerlendirilmemesi, az sayıda seçeneklerin mukayesesi ile sonuca ulaşılması da doğru değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 275.000.000 lira duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Oktay Moran'a verilmesine, 27.05.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy