(4721 S. K. m. 683)
Davacı M.K. vekili tarafından, davalı İ.T. aleyhine 27.8.2002 gününde verilen dilekçe ile yola el atmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar
Davacı ve müdahiller, kadim köy yoluna davalının hayvan barınağı yaparak yolun kullanımını engellediğini ileri sürerek, yola el atmanın önlenmesi isteminde bulunmuştur.
Davalı, köy muhtarından yer istediğini dava konusu yerin gösterildiğini, yola elatmanın olmadığını savunmuştur.
Dava, köy yoluna el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir. Köy yolları kadastral düzenlemeler ile belirlenebileceği gibi, bu tür düzenlemelerin yapılmadığı yerlerde de kadim kullanım durumu nazara alınarak belirlenir.
Bir yerin kadim kullanım ile köy yolu olduğu ise taşınmaz başında tarafsız bilirkişi ve tanık anlatımları ile yapılacak keşifte saptanır.
Somut olayda, davacı dava konusu yerin kadim köy yolu olduğunu ileri sürmektedir. Taşınmaz başında yapılan keşifte yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu yerin kadim yol olduğunu, ancak yeni bir yolun da açıldığını bildirmişlerdir. Teknik bilirkişi de davalının yaptığı yerin bir kısmının yolda, bir kısmının ise köy boşluğu kapsamında kaldığını saptamıştır.
Mahkemece, dava konusu yerin, kadim köy yolu olduğu saptandığına göre, sonradan yeni yol açılmasının bu yerin kadimlik niteliğini ortadan kaldırmayacağı da gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 9.4.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy