(5393 S. K. m. 17, 33, 37)
Dava: Davacı Rıza Eren vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.7.2004 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı meni müdahale istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın görevsizlik nedeniyle dair verilen 9.6.2005 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 213 ada 12, 13 ve 19 parselleri Milli Emlak Genel Müdürlüğünden kiraladığını iddia eden davacı burada çay bahçesi işlettiğini, ancak davalı Belediye elamanlarının sahanın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek yıkımını istediklerini, ortaya çıkan muarazanın giderilmesini istemiştir. Mahkemece dava konusu yerin deniz dolgudan kazanıldığı ve halen çay bahçesi olarak kullanıldığı, davacı hakkında yapılan işlem idari olduğundan davanın idari yargı yerinde çözümlemesi gerektiği nedenleriyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki muarazayı doğuran işlem davalı Belediye zabıta görevlilerinin düzenledikleri ve davacıya tebliğ ettikleri 20.7.2004 tarihli tebellüğ ilmuhaberi başlıklı tutanaktır. Mahkemece bu tutanakla yapılan işlem idari nitelikte görülerek görevsizlik kararı verilmiştir. O yüzden öncelikle davalı Belediyenin elamanı olan zabıta memurlarınca düzenlenen belgenin yaptırım gücü olup olmadığı, bu karara karşı iptalini sağlamak amacıyla idari yargı yoluna başvurulup vurulamayacağı yönü üzerinde durulmalıdır.
13.7.2005 tarihli resmi gazetede yayınlanan 5393 sayılı Belediye Kanununda; belediyenin organları, belediye meclisi (m.17) belediye encümeni (m.33) ve belediye başkanı (m.37) olarak gösterilmiştir. Başka bir anlatımla ancak yetkili organlar tarafından alınan idari kararlara karşı idari yargı yerine başvurulabilir.
Somut olayda; 20.7.2004 tarihli tutanak belediyenin organlarından alınan bir kararın davacıya duyurulması amacıyla değil, doğrudan belediyenin karar organı olmayan zabıta memurlarınca düzenlenmiştir. Dolayısıyla 9.7.2004 tarihli tutanakla idareyi bağlı saymak mümkün değildir. Ortada çözümü adli yargı yerine ait bir muaraza bulunduğundan mahkemece çekişmenin esası hakkında bir hüküm kurulmalıdır.
Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.02.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy