(4081 S. K. m. 2)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 7.3.2005 tarihinde verilen dilekçe ile 13995 parsel s. mera taşınmazına ve içersindeki hayvan barınaklarına müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 7.6.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca tetkiki davalı Nuri Karaca vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin dava değeri yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, meraya elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece istem hüküm altına alınmış kararı davalı temyiz etmiştir.
Dava, çiftçi mallarının korunması hakkında yasaya dayanılarak Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı tarafından açılmıştır.
Çiftçi Mallarının Korunması hakkındaki 4081 s. Yasanın 2. maddesinde, bu yasanın köy sınırları içinde, şehir ve kasaba haricinde olup, Belediye hududu içerisinde veya dışında bulunsun zirai mahsulat istihsal edilmekte olan sahalarda uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Görülüyor ki, Çiftçi Mallarının Korunması Başkanlığına verilen yetki zirai mahsulat sahalarıyla sınırlıdır. Kanunla kurulan ve yetkisini Kanundan alan Koruma Başkanlığının yararlanma veya mülkiyet hakkına dayanarak mera niteliğindeki bir yer hakkında dava açma olanağı bulunmadığından, başka bir deyişle aktif dava ehliyeti olmayan kurulun açtığı davanın bu sebeple reddi yerine istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının yatırana iadesine, 02.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy