(4721 S. K. m. 747)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 7.9.2000 tarihinde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.3.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca tetkiki davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Mülkiyeti davacılara ilişkin olan 852 ve 878 parsel s. taşınmazların ana yola sınır teşkil etmedikleri ve bu sebeple geçit ihtiyaçlarının zorunlu olduğu ileri sürülerek davalı Susam Karakaşoğlu'na ilişkin 853 ya da 872 parseller üzerinden uygun bir geçitin hükmen kurulması istenmiş, dava kabul edilmiş hüküm davalı Susam Karakaşoğlu tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece, hükmün, kesinleşmiş bulunduğundan söz edilerek davalının temyiz itirazının reddine karar verilmiş, bu son hüküm de davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Mahkemece verilen 25.3.2005 günlü gerekçeli hükmün davalıya tebliğ edildiğine dair herhangi bir belgeye dosya içinde rastlanılmamıştır. Bu yolda yurtdışında olduğu anlaşılan davalı için Berlin Başkonsolosluğu aracı kılınmak suretiyle iadeli taahhütlü tebligat zarfı düzenlenmiş ise de, konsolosluğun 28.6.2005 gün ve BK/26254 numaralı yazısına göre tebligatın yapılamadığı ve zarfın mahkemeye iade edildiği anlaşılmaktadır. Tebliğe ait bu olumsuz yanıt, hükmün henüz davalıya tebliğ edilmediğini gösterir. Davalının haricen öğrenme ile hükmü temyiz ettiğine dair mahkemeye sunduğu 18.10.2005 günlü temyiz dilekçesinin harcıda verilmiş olmakla süresindedir.
Açıklanan sebeple Mahkemenin, hükmün kesinleştiğinden bahisle temyiz talebinin reddine ait 18.10.2005 tarih, 2000/593 esas 2005/143 karar s. hükümde hukuka uygunluk görülmediğinden bozularak kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esası hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve varılan takdire göre geçit ihtiyacı bulunan davacılar taşınmazları için belirlenen güzergahtan geçit tesisinde kanuna aykırı bir yön bulunmadığından davalı temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerle mahkemenin 18.10.2005 gün ve 2000/593 esas ve 2005/143 s. hükmünün bozularak kaldırılmasına ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkemenin 25.3.2005 günlü 2000/539 Esas, 2005/143 karar s. hükmünün ONANMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 06.02.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy