(4721 S. K. m. 747) (1593 S. K. m. 3)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 7.7.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.4.2005 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1- Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak; Karayolları Kanununun 3. maddesine göre, erişme kontrollü karayollarına bağlantılar Karayolları Genel Müdürlüğünün uygun gördüğü yerlerden ve uygun gördüğü şekillerde yapılır. Erişme Kontrollü Karayoluna bitişik arazi sahipleri, kiracı ve kullananların bu yola bitişik olmaları veya başka bir sebepten dolayı arazilerinden karayollarına giriş çıkış hakları yoktur. Bu nedenle mahkemece; hüküm altına alınacak yerden geçit hakkı kurulmasında karayollarına ilişkin mevzuat yönünden engel bulunup bulunmadığının saptanması amacıyla bilirkişi tarafından düzenlenen rapor da gönderilmek suretiyle ilgili birimden görüş alınmalıdır. Eldeki davada hüküm altına alınan geçit, Muğla-Köyceğiz karayoluna bağlandığından açıklanan bu hususun gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmiş olması ve niteliği gereğince yargılama harç ve giderlerinin geçit isteyen davacı üzerinde bırakılması gerekirken karar ve ilam harcının davalıya yükletilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
Usulünce taraf teşkili tamamlanmadan işin esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Davalıların temyiz itirazlarının yukarıda ikinci bentte yazılı nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 06.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy