(4721 S. K. m. 747)
Dava: Davacı tarafından, davalılar aleyhine 26.01.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.07.2006 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.
Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.
Geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkıdır. Bu tür davalarda istekte bulunanın geçit ihtiyacı karşılanırken geçit yeri olarak belirlenen bölümün mülkiyeti aleyhine geçit kurulanda kalır. Böyle olunca; geçit yeri bedeli saptanırken hesaplanacak bedel hiçbir zaman tam bedel değil, geçit yerinin irtifak bedelidir.
Somut olaya gelince; mahkemenin hükme dayanak yaptığı 20.03.2006 günlü raporda bilirkişi geçit bedelini kamulaştırmada izlenen tam bedel yöntemiyle bulmuştur. Oysa az yukarıda söylendiği gibi mülkiyet aslında aleyhine geçit kurulan taşınmaz maliki üzerinde kaldığından bu bedelin irtifak bedeli olarak hesaplanması gerekeceğinden yönteme uymayan bedel tayini ve bunun depo ettirilmesi suretiyle hüküm kurulması doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.12.2006 günüde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy