(1086 S. K. m. 388) (2709 S. K. m. 141)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 22.10.2004 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.12.2004 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, tapu kayıtlarındaki vakıf şerhinin silinmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, dava kabul edilmiş, kararı davalı idare temyiz etmiştir.
HUMK. nun 388 ve TC. Anayasasının 141/III. maddeleri hükmünce bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Gerekçeden amacın ne olduğu ise anılan maddenin 3. fıkrasında gösterilmiştir. Karar yerinde tarafların iddia ve savunmalarından çıkartılan sonucun ve bunlardan hangisinin üstün tutulduğu ve bunun hangi hukuki sebebe dayandırıldığı yazılmadan kararın gerekçeli olduğundan söz edilemez. Aksi halde hukuki anlamda bir gerekçe değil, sözde gerekçenin varlığı kabul edilir.
Somut olayda; mahkemece karar yerine yazılan tarafların iddia ve savunmalarının birinin diğerine hangi hukuki nedenlerle üstün tutulduğu yazılıp tartışılmadığından gerekçesi bulunmayan kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 17.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy