(818 S. K. m. 270, 293)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.3.2003 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.12.2004 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteğinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, hasılat kira ilişkisi nedeniyle kiralanan ile beraber davalı kiracıya teslim edilen demirbaşların hor kullanılmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. İstemin dayanağını davacı kiralayan tarafından yaptırılan 15.1.2002 günlü delil tespit raporu oluşturmaktadır. Anılan raporda teslim edilen demirbaşların eksikliklerinden değil her kullanılmasından söz edilmiş, kiralayan bu rapora dayanarak aşırı kullanma nedeniyle kiracı davalı aleyhine tahliye davası açmış, ancak bu dava, mahkemece aşırı kullanma olmadığı saptanarak reddedilmiştir. Gerçekten, Borçlar Kanunu'nun 293. maddesi hükmünce kiracının kiralanan teslim edilirken demirbaş adı altında teslim aldığı eşyaları, kira sözleşmesinin bitiminde aynı nev'i ve kıymette olarak iade ve tazmin borcu vardır. Ancak, Ankara 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 15.7.2003 tarih 2002/84 E. 2003/668 K. sayılı ilamı ile; demirbaşların fena kullanılmadığı maddi vak'a olarak saptanıp tahliye davası bu sebeple reddedildiğinden mahkemece aynı nedenlere dayalı olarak açılan tazminat davasının reddinde de yasaya aykırılık yoktur.
Sonuç: Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy