(492 S. K. m. 13)
Dava: Davacı tarafından, davalılar aleyhine 3.5.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.2.2006 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Nuri A. ile dahili davalı Hazine vekili ve dahili davalılardan Ali G., Muhsin G., Ömer G. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava Türk Medeni Kanun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.
Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı 510 ve 519 parsellerin bir kısım malikleri temyiz etmiştir.
1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı Hazine vekilinin ve diğer davalıların sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2- Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalar mülkiyeti sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla beraber özünü komşuluk hukukundan alır. Bu tür davalarda davanın yaratılmasına hiçbir zaman aleyhine geçit kurulan taraf neden olmaz. O yüzden Dairemizin yerleşik uygulamalarında geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ilkesi benimsenmiştir. Buna rağmen mahkemenin davalıları harç ve yargılama giderli ile sorumlu kılması doğru değildir. Kabule göre de esasen Hazinenin 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesince harçtan muaf olduğu gözden kaçırılarak harçla sorumlu kılınması yanlıştır.
Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekili ve diğer davalıların temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy