(1086 S. K. m. 237) (4721 S. K. m. 683, 725)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.3.2005 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 9.12.2005 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, Türk Medeni Kanununun 725. maddesi gereğince açılmış Temliken tescil istemine ilişkindir.
Mahkemece kesin hükmün varlığından söz edilerek dava reddedilmiş hükmü davacı temyiz etmiştir.
HUMK. nun 237. maddesi uyarınca kesin hükmün varlığından söz edebilmek için davanın tarafları, müddeabihi ve dayanılan hukuki sebebin aynı olması gerekir. Gerçekten kesin hüküm bir davanın görülmesini engelleyen olumsuz dava şartlarındandır.
Az yukarıda sözü edildiği üzere eldeki dava Türk Medeni Kanun 725. maddesine dayanılarak açılmıştır. Her ne kadar tarafları ve müddeabih aynı olsa bile yanlar arasındaki önceden görülen dava Türk Medeni Kanunun 683. maddesinin maliki tanıdığı yetkilere dayanılarak elatmanın önlenmesi talebiyle açılmıştır. Görülüyor ki; her iki davada dayanılan hukuki sebepler aynı değil ayrı ayrıdır. Böyle olunca kesin hüküm koşulları oluşmadığından mahkemenin çekişmenin esasını inceleyerek bir hükme varması yerine yazılı olduğu şekilde davanın reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.05.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy