(3194 S. K. m. 18) (1086 S. K. m. 432)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.9.2004 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2005 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı K. Kelleci tarafından istenilmekle davalı temyizinin süresinde yapılmadığı, davacı temyiz talebinin ise süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, maliki bulunduğu 4650 ada 10 parsel numaralı taşınmazının bir bölümü üzerinde davalılara ait garajlarının bulunduğunu bildirerek bu basit yapıların yıkılıp kaldırılmasına karar verilmesini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlar, mahkemece davalılardan M. Katar'a ait garajın davalı parseli üzerinde bulunmadığından M.'e yöneltilen davanın reddine, davacıya ait parsel üzerinde olduğu anlaşılan K. Kelleci'ye ait garajın belirlenen yapı değerinin K.'ye ödenmek üzere mahkeme veznesine depo edilmesi koşulu ile yıkımına karar verilmiş, hükmü davacı ile davalı K. temyiz etmişlerdir.
1- Mahkeme kararı hükmü temyiz edenlerden K.'ye 3.3.2006 günü tebliğ edilmiş olup adı geçenin hükmü süre geçirdikten sonra temyiz ettiği anlaşıldığından HUMK. nun 432/4 maddesi ve 1.6.1996 tarih ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince davalı K.'nin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı M. Yıldız'a ait 10 numaralı parsel ve çevresi 3194 sayılı yasanın 18 maddesi gereğince imara alınarak yeniden şekillendirilmiş ve 10 parsel numaralı yer davacı adına tapuya bağlanmıştır. Davalı K.'ye ait olduğu anlaşılan bu parsel üzerindeki garaj basit nitelikteki yapı olup imar uygulamasından önceki mülkiyet durumuna göre K.'ye ait herhangi bir taşınmaz üzerinde olmayıp Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan kuru dere yatağı üzerine yapıldığı anlaşılmaktadır. 3194 sayılı Yasanın 18/9 maddesi gereğince muhafazasında mahsur bulunmayan bir yapının başkası üzerine yazılan arsa üzerinde bırakılması olanaklı kılınmış ve böyle bir yapının bedeli ödenmedikçe arsa sahibinin, yapı sahibinin yapıyı kullanmasına katlanmasını öngörmüş ve ancak yapı bedeli ödenmek suretiyle yapı sahibinin eylemine son verileceği hüküm altına alınmış ise de mevcut yapının basit nitelikte olmayıp sökülüp götürülemeyecek biçimde arzın değişmez parçası niteliğinde olması gerekir. Somut olayda izlenen ve belirlenen duruma göre davalı K. Kelleci'ye ait yapı sökülüp götürülecek cinsten basit nitelikte olup temelli yapılardan bulunmadığından böyle bir yapıya 3194 sayılı Yasanın 18/9 maddesindeki bedel ödeme yükümü öngörülemez. Davalı K. yapıyı söküp götürmediğine göre davacının mülkiyet hakkına doğrudan müdahalede bulunduğu açık olup bu yapının yıkılmak suretiyle davalı elatmasının önlenmesine karar verilecek yerde K.'ye ait basit nitelikteki garajın temelli yapı kabulü ile davacı tarafa bedel ödeme koşulu öngörülerek yazılı olduğu biçimde karar verilmesi isabetli görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenle davalı K. Kelleci'nin temyiz dilekçesinin reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilini temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy