(4721 S. K. m. 973, 983) (1086 S. K. m. 8)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.04.2004 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 15.02.2006 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, kiracılık savına dayalı elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır.
Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlık Türk Medeni Kanunun 973 vd. maddelerinde hükme bağlanan zilyetliğin gaspında açılan dava olarak nitelendirilmiş, görevsizlik kararı verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.
Gerçekten Türk Medeni Kanunun 983. maddesi hükmünce zilyetliği saldırıya uğrayan dava açarak, saldırının sona erdirilmesini, sebebinin önlenmesini ve varsa ortadaki zararının giderilmesini isteyebilir. Bu iddia ile açılan davaları görmekle görevli mahkeme de HUMK. nun 8. maddesi hükmünce Sulh Hukuk Mahkemesidir.
Ne var ki; somut uyuşmazlıkta davacı, zilyetliğine saldırı nedeniyle bu saldırının kaldırılmasını değil, dava dışı Vakıflar ile aralarında var olan kiracılık hakkına (şahsi hakka) dayanarak davalının elatmasının önlenmesini istemiştir. İddianın ortaya konuş şekline göre; davanın Türk Medeni Kanunun 973 vd. maddeleri hükümleri doğrultusunda ve Sulh Mahkemesinde çözülme olanağı yoktur. Davaya genel hükümler doğrultusunda bakılarak, esası hakkında hüküm kurulması yerine, yazılı bazı gerekçelerle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.06.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy