(818 S. K. m. 270)
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 3.10.2005 tarihinde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.03.2006 tarihli hükmün Yargıtay'ca tetkiki davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Dava, 15.09.1999 tarihli ihale yöntemi ile yapılan aynı günlü ve bir senelik süreli iken yenilenen kira sözleşmesine dayalı kira sözleşmesi feshinin haksız olduğunun tespiti fiili durum yaratılarak ortaya çıkartılan muarazanın giderilmesi istemlerine ilişkindir.
Taraflar arasındaki 15.09.1999 başlangıç günlü ve bir senelik süreli iken yenileme yoluyla devam eden kira sözleşmesi Borçlar Yasasının 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kirasına ilişkindir. Başka bir anlatımla taraflar arasındaki rızai sözleşme türünden olan kira ilişkisi davalı belediyenin kamu gücünü kullanarak düzenlediği iş ve işlemlerden değil, özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmıştır. Kiralamanın 2886 S. Devlet İhale Yasası yöntemine göre yapılması o yasadan kaynaklanan zorunluluktur. Daha sonraki aşamalarda mecurdan davacının belediye encümen kararıyla çıkartılmasına karar verilmiş olması da eldeki davanın niteliğini etkilemez. Kaldı ki, bu olgu açılan dava nedeniyle hukuksal açıdan mahkemece denetlenecektir. Kısaca söylemek gerekirse uyuşmazlık düzenlemesi Borçlar Kanununu çerçevesinde kalan özel hukuk ilişkisinden kaynaklandığından eldeki davada ileri sürülen taleplerin incelenip görülme yeri idari yargı yeri değil adli yargı yeridir. Mahkemece somut olay yanılgılı değerlendirilerek görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istem halinde yatırana iadesine, 04.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy