(1086 S. K. m. 38)
Dava: Davacı tarafından, davalılar aleyhine 11.7.2006 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine dair verilen 3.10.2006 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, meraya yapı yapılarak oluşan elatmanın giderilmesi istemiyle gerçek kişi tarafından açılmıştır.
Mahkemece dava husumet noktasından reddedilmiş, kararı davacı gerçek kişi temyiz etmiştir.
Meralar hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera kullanım hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. O köyden veya belde halkından olan kişi bu gibi yerlerden kimseden izin almaksızın 4342 sayılı Mera Kanununun öngördüğü kullanım biçimine uygun yararlanma hakkını sürdürebilir. Bu anlatımın doğal sonucu olarak da o kişinin mera iddiası ile ve haksız elatmanın giderilmesi istemiyle dava açma ehliyeti vardır.
Mahkemece açıklanan bu olgular gözetilerek çekişmenin esası hakkında yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna uygun bir hükme varılması yerine istemin yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 22.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy