(4721 S. K. m. 747)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.01.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, geçit ihtiyacı istemiyle açılmış bulunmaktadır. Davacı, 19 parsel numaralı taşınmaz maliki olup, genel yola ulaşmasının sağlanabilmesi için öteden beri geçit amaçlı kullandığı davalının 18 parsel sayılı taşınmazı üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.
Mahkemece, istemin hüküm altına alınması üzerine hüküm, esasa ilişkin olarak davalı vekilince, yargılama giderine ilişkin olarak da davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hükme esas alınan ve fen bilirkişileri Kadir Ergül, Mahmut Okçu, Tuğçe Gök ve Ziraat Bilirkişisi Nurhan Şahin tarafından imzalanan krokiden ve bu kişilerce düzenlenen müşterek rapordan anlaşıldığı üzere yol ihtiyacı içinde olduğu bildirilen davacıya ait 19 parsel güney cephesinden yola sınır teşkil etmektedir. Davacı taşınmazında, davacı tarafından kullanılan bu yola 1,40 cm. mesafede bir binanın bulunduğu açıklanmış olup, bina ile yol arasında 1,70 cm.lik derinlik olmasından söz edilerek, mevcut binanın bu yönde girişinin bulunmaması da vurgulanarak, burada yapılacak yola uygun zemin oluşturulması için emek ve masrafın gerektiği belirtilmiş ve bina ile yol arasındaki darlık nedeniyle araç park etme zorluğu da gerekçe yapılmak suretiyle bu yerin rahatlatıcı bir geçit olamayacağı belirtilmiştir. Açıklanan bu hususlar komşu parsel malikine herhangi bir zarar ve elatma yapılmadan bizzat davacı tarafından kendi parselinde yapacağı eylem, işlem ve masraflardır. Davacının 1000 YTL. gibi bir masrafa katlanarak taşınmazına güneydeki yoldan girmesi mümkün iken, geçit ihtiyacının komşu parselden karşılanması yolunda hüküm tesisi yasaya aykırıdır. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Kabule göre de; geçit davalarında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekeceği Dairemiz ve Hukuk Genel Kurulu'nun kararlılık kazanmış içtihatları gereği olup, bu olayda uygulamaya uyan biçimde hüküm tesisi doğru olup, davacı temyiz itirazlarının doğru olmadığına da işaretle yetinilmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy