(4721 S. K. m. 747)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.03.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 29.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Mal Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, 149 ve 150 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, genel yola bağlantısının olmadığını, öncelikle davalı Hazine'ye ait 156 parsel sayılı taşınmaz üzerinden, bunun mümkün olmaması halinde ise; yine davalı Hazine'ye ait 146 ve 147 parsel sayılı taşınmazlar ile diğer davalı Durmuş Ali Aydemir'e ait 148 parsel sayılı taşınmaz üzerinden 4 m. genişliğinde geçit hakkı tesisini talep etmiştir.
Mahkemece, davalı 148 parsel sayılı taşınmaz maliki Durmuş Ali Aydemir aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş, davacıya ait 149 ve 150 parsel sayılı taşınmazlar lehine, 10.07.2006 tarihli bilirkişi raporunda üçüncü seçenek olarak gösterilen Hazine'ye ait 156 parsel sayılı taşınmazın 136.65 m2'lik kesimi üzerinden geçit hakkı kurulmuştur.
Hükmü, davalılardan Hazine vekili temyiz etmiştir.
Davacıya ait 149 ve 150 parsel sayılı taşınmazların genel yola bağlantılarının bulunmadığı, bu nedenle de mutlak geçit ihtiyacı içerisinde bulundukları sabittir. Dosyada ki, bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere az yukarıda bahsi geçen davacı taşınmazlarının ulaşabilecekleri en yakın yol davacıya ait taşınmazların batı kesiminde bulunan DSİ. servis yoludur. DSİ. Genel Müdürlüğü 18. Bölge Müdürlüğü ile yapılan yazışma neticesinde, komşu parsel maliklerinin bu yoldan yararlanmalarında bir mahsurun bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle geçit hakkının DSİ. servis yoluna ulaşabilecek şekilde 3 numaralı alternatife göre kurulmasında yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Ancak, geçit hakkı kurulurken geçidin kesintisiz olması gerektiğinden, davacının malik olduğu 150 parsel sayılı taşınmazı lehine yine davacının maliki olduğu 149 parsel sayılı taşınmazı üzerinden geçit hakkı kurulmaması doğru değildir. Bu nedenle mahkemece, davacı tarafa yeterli süre tanınarak 150 parsel sayılı taşınmaz yararına 149 parsel sayılı taşınmaz üzerinden akdi geçit hakkı tesis ettirilmesi gerekli iken bu yol izlenmeden geçit hakkı kurulması doğru görülmemiştir.
Yine geçit hakkı kurulur iken, geçit genişliğinin bir tarım aracının geçebileceği genişlikte yani, 2,5-3 m. olması Dairemizin yerleşik uygulamaları ile sabittir. Hükümde, 156 parsel sayılı taşınmazın 136.65 m2'lik kısmı üzerinden geçit hakkının tesis edildiği belirtilmiş ise de, gerek karara dayanak teşkil eden bilirkişi raporunda, gerekse de, kararda kurulan geçidin genişlik ve uzunluğunun yazılmamış bulunması, kararın infazını kuşkulu hale getirebileceğinden doğru olmamış, bu yön de bozma nedeni sayılmıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün BOZULMASINA, 31.01.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy