(4342 S. K. Geç. m. 3)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.03.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 6.2.2006 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Hazine, davalıya ait 232 ada 1, 232 ada 5 parsel, 228 ada 6 parsel sayılı taşınmazların evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ile tescil istemiştir.
Mahkemece, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında sözü edilen uygulama yapılarak taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı Hazineye ödenmek üzere depo ettirilmiş ve bu nedenle de konusu kalmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacı Hazinenin aşağıda yazılanlar dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.
2- Uyuşmazlık konusu 232 ada 1 parsel, 232 ada 5 parsel, 228 ada 6 parsel sayılı taşınmazların öncesi dava dışı H
. Belediyesi Tüzel Kişiliğinin merası olan 608 parsel sayılı taşınmazdan gelmektedir. Davalı bu taşınmazları 17.12.1996 tarihinde belediyeden satış suretiyle edinmişlerdir. Dosya kapsamından taşınmazların bulunduğu yerde imar uygulaması yapıldığı imar planlarının 11.10.1996 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.
4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 5334 sayılı Kanunla değişiklik yapılmış ve bu değişiklikle Hazine adına tescili gereken 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescillerinin bedel talep edilmeksizin aynen devam edeceği hükme bağlanmıştır.
Somut olayda, dava konusu taşınmazlar önce dava dışı belediye adına tescil edilmiş, davalı taşınmazları belediyeye bedel ödeyerek 17.12.1996 tarihinde satın almıştır. Davalı Yasanın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında sözü edilen adına doğrudan tescil yapılan gerçek ya da tüzel hukuk kişisi olmadığından Hazineye bir bedel ödemesi gerekmez. Hazinenin belediyeden isteyemeyeceği bir bedeli taşınmazları belediyeye bedel ödeyerek satın alan davalılardan da talep etmesi düşünülemez. Bu bakımdan mahkemece davalılara taşınmazın emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı kadar bedel depo ettirilmesi ve bunun davacı Hazineye ödenmesine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamış, düşülen yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
3- Mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin 2.fıkrasında sözü edilen uygulama yapılarak davalılara taşınmazın emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı Hazineye ödenmek üzere depo ettirilmiştir. Taşınmazın bedeli davalılar tarafından depo edildiğine göre dava konusuz kalmaz. Bu gibi durumlarda yasa hükmü gereği Hazinenin Yasa uyarınca davadan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi gerekir. Mahkemenin davanın konusuz kaldığından bahisle davanın reddine karar vermesi bu bakımdan doğru olmamıştır. Bu yön kararın bozulması gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 bentte yazılı nedenlerle davacı Hazinenin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 bentte yazılı nedenlerle, hükmün 1. bendinin tümüyle çıkarılarak yerine 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 5334 sayılı kanunla yapılan değişiklik uyarınca davacı Hazinenin davadan vazgeçmiş sayılmasına tümcesinin eklenmesine, hükmün HUMK. nun 438/VII maddesi uyarınca düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 08.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy