(4721 S. K. m. 747) (743 S. K. m. 671) (1086 S. K. m. 186)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.1.2004 tarihinde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; M. C., M. Ş. Ş. ve F. D. aleyhindeki davanın kabulüne dair verilen 27.7.2006 tarihli hükmün Yargıtay'ca tetkiki davacı ve davalı M. C. vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacının 4635 parsel sayılı taşınmazı için davalılara ilişkin 4646 ve 4647 parsellerden 3 metre genişliğinde geçit hakkı tesisi istenmiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkeme davayı kabul etmiştir. Hüküm davacı vekili ile davalı M. C. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, Medeni Yasanın 747 (önceki Medeni Yasanın 671) maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.
Geçit hakkı verilmesine ait davalarda bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur.
Eldeki davada ise dava başlangıçta 4635 parsel sayılı taşınmazın maliki H. C. K. tarafından açılmış, ancak taşınmaz davanın devamı sırasında 13.5.2004 tarihli satış hisse tevhidi suretiyle dava dışı S. K.'ya tapudan temlik edilmiş buna rağmen dava evvelki malikin takibi ile sonuçlandırılmıştır. Yeni malik S. K.'nın her hangi bir katılma talebi olmamıştır.
Hal böyle olunca, eski malik H. C. K.'nın aktif dava ehliyetini kaybettiği tarihten sonraki yargılamalar için HUMK. 186. maddesi hükmü uyarınca istek yapılması gerekirken, davaya devam edilerek işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz itirazlarının bu sebeple kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın yatırana iadesine, 14.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy