(4721 S. K. m. 747)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.9.2003 tarihinde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2006 tarihli hükmün Yargıtay'ca tetkiki davalı H. Ö. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, Türk Medeni Yasasının 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.
Mahkemece dava kabul edilmiş, bilirkişinin 29.6.2006 günlü krokisinde kırmızı ile boyalı 173 parsel üzerinden davacı parseli yararına geçit tesis edilmiş, hükmü davalı 173 parsel maliki temyiz etmiştir.
Bilirkişinin 29.6.2006 günlü krokisinden davacının maliki olduğu 130 parselin mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu, geçit gereksiniminin birden fazla güzergahtan karşılanabileceği görülmektedir. Geçit davalarının özünü komşuluk hukuku teşkil ettiğinden bu gibi davalarda tarafların yararları gözetilmeli, uygun geçit güzergahı saptanırken davacının subjektif arzusuna bakılmamalı, geçit yeri objektif esaslara göre belirlenmelidir. Burada önemli olan ilkelerden birisi de genel bir kural olan fedakarlığın denkleştirilmesi kuralıdır.
Somut olayda, 173 parsel sayılı taşınmazın 2110 metrekare, bunun güneyindeki 172 parselin ise 7320 metrekare olduğu anlaşılmaktadır. Az yukarda sözü edilen fedakarlığın denkleştirilmesi kuralı geçidin 172 parselden kurulmasını gerektirir. Mahkemece bu olgu gözden kaçırılarak geçidin daha az yüzölçümlü 173 parselden kurulması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin harcın istem halinde yatırana iadesine, 18.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy