(3194 S. K. m. 11) (4342 S. K. Geç. m. 3) (1086 S. K. m. 222)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.05.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 05.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.05.2008 günü duruşma yapıldıktan sonra görülen eksiklik nedeniyle evrakın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmişti. Anılan eksikliğin giderilmesinden sonra dosya yeniden Dairemize gönderilmiş olmakla dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Hazine, 16.06.1963 tarihli komisyon kararı ile davalı belediye adına tescil edilen 1271 numaralı parselden ifrazen oluşan dava konusu 6317 parsel numaralı taşınmazın mera olduğunu belirterek, davalı adına oluşan kaydın iptali ile mera olarak sınırlandırılması isteğinde bulunmuştur.
Davalı, taşınmazın mera niteliğinde olmadığını İmar Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca taşınmazın imar planındaki kullanma amacına tabi olduğunu ve 775 sayılı yasaya göre belediyeye devri gereken yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, hakem sıfatıyla görülen davada verilen kararın davacı temyizine göre Dairemizin 20.02.2006 tarihli kararı ile, davanın niteliği gereğince uyuşmazlığın genel mahkemede görülmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.
Bozma kararı doğrultusunda görevsizlik kararı verilmiş, yapılan yargılama sonucunda ise 6317 parsel numaralı taşınmazın 4342 sayılı yasanın geçici 3. maddesi kapsamında bulunduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı temyiz etmiştir.
Davacı Hazine, Orman İdaresinin dava konusu 6317 parsel numaralı taşınmazın orman olduğu iddiası ile açtığı davanın Kadastro Mahkemesinin 2005/1 Esasında kayıtlı olduğunu belirtmiştir.
Dairemizce anılan dosya getirtilmiş, yapılan inceleme sonucunda; orman idaresinin davalı Belediye Başkanlığı, İl Özel İdaresi ve Orman Bakanlığı aleyhine 6317 ve dava dışı 506 parsel sayılı taşınmazların orman olduğu iddiası ile dava açtığı, yapılan yargılama sonucunda Kadastro Mahkemesinin 2005/1 Esas, 2008/1 Karar sayılı ilamı ile 6317 parselin bir kısmının özel orman niteliğinde olduğu yönünde hüküm kurulduğu, halen kesinleşmemiş olduğu anlaşılmıştır.
HUMK. nun 222 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olduğu üzere, esas davaya ilişkin olup, davanın hükme bağlanmasından önce aydınlanması gereken sorunlar, usul hukukunda hadise olarak nitelendirilmiştir. Hadise olarak ileri sürülen husus çözümlenmeden mahkeme davanın esası hakkında karar veremez.
Eldeki dava taşınmazın mera olduğu iddiası ile açılmıştır. Aynı yer ile ilgili kadastro mahkemesinde görülen davada ise, bu yerin orman olduğu iddiasına dayandırılmıştır. Bu mahkemede verilecek karar eldeki davanın sonucunu etkileyecek nitelikte bulunduğundan mahkemece kadastro mahkemesindeki dava bir hadise olarak değerlendirilmeli ve sonucu beklenilerek hüküm kurulmalıdır.
Belirtilen bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığından hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 550.00 YTL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 25.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy