(4721 S. K. m. 747)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.09.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.07.2007 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davada, davacının maliki bulunduğu 135 parsel sayılı taşınmaz yararına davalıya ait 134 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulması talep edilmiştir.
Mahkeme, davanın kabulüne, davacının 135 parsel sayılı taşınmazı yararına davalıya ait 134 ve 292 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasına karar vermiştir.
Hükmü, davalı temyiz etmiştir.
Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlemesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyacı veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.
Somut olaya gelince; davacıya ait 135 parsel sayılı taşınmazın kadastro paftası ve bilirkişi raporları incelendiğinde genel yola bağlantısının bulunmadığı, dolayısıyla mutlak geçit ihtiyacında bulunduğu sabittir. Geçit hakkı davalarında kurulan geçidin genel yola kesintisiz ulaşması gerekir.
Mahkemece davacının 135 parsel sayılı taşınmazı yararına 134 ve 292 parseller üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiş, geçit yeri davacıya ait olduğu iddia edilen 133 parselin sınırında bırakılmıştır. Böylece kurulan geçit hakkı genel yola bağlanmamıştır. Dosyada tapu kayıtları bulunmayan 133 ve 292 parsel sayılı taşınmazların kayıtları getirtilerek taraf teşkili denetlenmeli, 133 parsel sayılı taşınmaz davacı adına tapuda kayıtlı ise, geçidin kesintisiz olma ilkesinin yerine getirilmesi için davacıya uygun süre verilerek öncelikle 133 parsel üzerinde akdi geçit hakkı kurulması sağlanmalı, bu husus gerçekleştikten sonra diğer parseller üzerinde geçit hakkı tesis edilerek, davacı parseli genel yola kesintisiz bir şekilde bağlanmalıdır.
Bu yönler gözetilmeden yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 06.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy