(4721 S. K. m. 683)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.11.2006 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.06.2007 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava; meraya yapılan elatmanın önlenmesi ve niteliği bozulan meranın eski hale getirilmesi için yapılması gereken masrafın tahsili istemi ile açılmış, davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece istemin hüküm altına alınması üzerine hüküm Hazine tarafından iki ayrı dava varlığı sebebiyle ayrı ayrı ücreti vekalet takdiri gerektiğine ve kısa karar ile gerekçeli kararın değişkenlik arzetmesi nedenine dayalı olarak temyiz edilmiştir. Davalı temyizi ise, taşınmazın mera niteliğinde olmadığı itirazına dayalıdır.
Dava dilekçesinde taşınmazın değeri ile istenilen tazminat miktarının toplamını oluşturan değer 772,50 YTL olarak gösterilmiştir. Mahkemece dilekçedeki değere bağlı kalınarak ücreti vekalete hükmedildiğine göre, dava değeri kabul edilen 772,50 YTL üzerinden nispi tarife hükümlerine göre takdiri gerekecektir. Tarifeye göre hesap edilen ücreti vekalet maktu tarifenin altında kaldığından mahkemece buna hükmedilmiş bulunduğundan, mahkemenin takdirinde yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.
Mahkeme meni müdahaleye hükmederken bilirkişi Ali Bodur tarafından düzenlenen 07.05.2002 tarihli krokiye esas olarak, bu krokide T:6507 özel parsel numarası verilen ve kırmızı ile boyanan yere haksız elatıldığı kabulü ile men kararı verildiği açıktır. Belirtilen ve infazda nazara alınacağı açık olan bu rapor ve krokinin elatılan ve kırmızı ile boyanan taşınmaz miktarı 3750 m2 olup gerekçeli kararda da hüküm fıkrasına bu rakam geçirildiğine göre; kısa kararda elatılan yerin krokide belirtilen nitelikleri doğru yazılarak sadece kırmızı renkle gösterilen yerin 950 m2 biçiminde yazılması beşeri hatadan ibarettir. Bu nedenle mahkeme hükmü ile kısa kararın aykırılık teşkil ettiğini söylemek mümkün değildir. Açıklanan nedenlerle Hazine vekilinin tüm itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Toplanan delillere ve mahkemece varılan kanaate göre davalı temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, Harçlar Kanununun 13/J maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy