(2709 S. K. m. 36) (7201 S. K. m. 35) (818 S. K. m. 162, 213) (1086 S. K. m. 73)
Dava ve Karar: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.10.2007 tarihinde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine ve temlik sözleşmesine dayalı olarak tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.05.2009 tarihli hükmün temyizi üzerine temyiz talebinin reddine dair 15.02.2010 tarihli ek kararın Yargıtay'catetkiki davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içindekitüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Dava; Zeytinburnu 1. Noterliğinin 18.05.2007 günlü ve 16510 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ve Bakırköy 33. Noterliğinin 01.10.2007 günlü ve 52804 yevmiye numaralı gayrimenkul temlik sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm, 29.06.2009 gününde Tebligat Yasasının 35. maddesi gereğince davalıya tebliğ edilmiş ve 15.02.2010 gününde de temyiz edilmiştir. Mahkemece, 15.02.2010 günlü 2007/424 E. 2009/224 K. s. ek kararı ile kanuni temyiz süresinde temyiz talebinde bulunulmadığından temyiz istemi reddedilmiş; bu ikinci hüküm ise kanuni süre içeresinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Somut olayda; yargılama sırasında davalıya Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapılan tebligat usul ve kanuna uygun yapılmamıştır. Zira 35. maddeye göre davalıya duruşma gününün 18.05.2007 günlü gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinde davalı vekili M. S. E.'ın Demirhane Caddesi 5 kardeşler, 3. Sokak, No:8 Zeytinburnu adresine, 17.11.2008 gününde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Satış vaadi sözleşmesindeki vekilin adresine yapılan tebligat, davalı adresine yapılmış olarak kabul edilemez.
Mahkeme kararının daha sonra, 18.05.2007 günlü gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayanak vekaletnamede davalıya ilişkin Kaptan Arif, Tonozlu Sokak, No:30, Daire:15 Kadıköy adresine Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılması baştan tebligat yöntemine uyulmayarak davalıya yapılan tebligatı geçerli hale getirmeyeceği gibi kararın 35. maddeye göre bu şekli ile de tebliği usule uygun olmadığından hükmün kesinleştirilmesi mümkün değildir.
Açıklanan nedenlerle, mahkemece usul ve kanuna uygun biçimde mahkeme kararı tebliğ edilmiş gibi davalının temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesi ile reddi doğru olmadığından yerel mahkemenin 15.02.2010 günlü ve 2007/424 E. 2009/224 K. s. ek kararının kaldırılmasına karar verilerek, 22.05.2009 günlü 2007/424 E. 2009/224 K. s. ilamın temyiz incelemesine geçildi;
Bilindiği gibi savunma hakkı, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36. maddesi ile güvence altına alınmış olup, HUMK'nun 73. maddesinde de ayrıca düzenlenmiştir. Hâkim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için yasaya uygun şekilde davet etmeden hükmünü veremez. Buna göre hâkim Anayasa ile güvence altına alınan ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda da ayrıca düzenlenmiş bulunan iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafları duruşmaya çağırmak zorundadır. HUMK'nun 73. maddesine aykırı bir biçimde yapılıp sonuçlandırılan yargılamaya dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkemenin 22.05.2009 gün 2007/424 esas 2009/224 karar s. kararının BOZULMASINA, diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istem halinde yatırana iadesine, 05.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy