(818 S. K. m. 162, 167)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.07.2007 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 23.03.2010 günlü hükmün Yargıtay'ca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.03.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. Mehmet Selçuk Anteplioğlu geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Davalı yüklenici, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, 1421 ada 28 sayılı parsel üzerine yapılan binada imar mevzuatına aykırı imalatlar olduğundan bahisle dava reddedilmiştir.
Hükmü, davacı temyiz etmiştir.
Gerçekten, dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; davalı yüklenici ile davada taraf durumunu almayan arsa malikleri arasında 29.07.2003 tarihli bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, bu sözleşme uyarınca yükleniciye 70/100 arsa payının tapuda devredildiği, 20.01.2004 tarihli temlik sözleşmesiyle de yüklenicinin yapıdaki 3. normal kat 11 numaralı bağımsız bölüm mülkiyetini davacıya devir taahhüdünde bulunduğu görülmektedir.
Yüklenici arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesiyle şahsi hak kazanır. Şahsi hakkını, doğrudan arsa sahiplerine karşı ileri sürebileceği gibi Borçlar Kanununun 162. vd maddelerinden yararlanarak alacağın temliki yoluyla üçüncü kişilere de devredebilir. Davadaki davacının dayandığı 20.01.2004 tarihli sözleşme yüklenicinin yaptığı bir temlik sözleşmesidir.
Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Fakat başlangıçta temlik işleminin dışında olan borçlu (arsa sahibi), alacağı temellük edenin ifa talebine muhatap olduğu zaman bu talebi koşulsuz yerine getirmek zorunda değildir. Borçlar Kanununun 167. maddesinin kendisine sağladığı imkanla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan ve yükleniciye karşı ileri sürebileceği ne gibi def'iler varsa, onu alacağı temlik alan üçüncü kişiye de ileri sürebilir hale gelir. Dolayısıyla, bu gibi davalarda denilebilir ki, sözleşmenin arsa sahibi olan tarafı davanın zorunlu arkadaşıdır. Çünkü belirtildiği üzere temellük eden kişiye karşı haklarını kullanabilmesi davada taraf olmasını gerektirir.
Mahkemece yapılan bu saptama bir yana bırakılarak, arsa sahibi olan tarafın yokluğunda onun haklarının inceleme ve irdeleme konusu yapılması doğru olmamıştır.
Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı yükleniciden alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy