(818 S. K. m. 213) (3194 S. K. m. 18)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.01.2005 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne dair verilen 03.06.2010 günlü hükmün Yargıtay'ca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı Ş. D. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 28.06.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı Ş. D. vekili geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, 19.01.1998 ve 03.03.1998 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde satış vaadine konu bağımsız bölümün rayiç değerinin tahsili istemlerine ilişkindir. Davalılardan Ş. D., taşınmazda kat irtifakı kurulmadığını, bağımsız bölüm değerinin ise ancak davacının akidi olan diğer davalı Y. M.'dan istenebileceğini, açılan davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının ilk kademedeki isteği kabul edilmiş, 544 sayılı parseldeki davalı Ş. D.'e ait 594/31440 payın iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hükmü, davalı Ş. D. temyiz etmiştir.
Belirtildiği üzere davada, 19.01.1998 ve 03.03.1998 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmelerine dayanılmıştır. Sözleşmelerin incelenmesinde; satış vaadinin konusunun 544 sayılı parseldeki davalı Ş. D.'e ait 594/31440 paydan 2. normal kattaki daireye isabet edecek 18/127 arsa payı olduğu görülmektedir. Yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporundan; davalı Ş. D.'in payına karşılık 544 sayılı parsel üzerine bodrum, zemin ve 4 normal katlı bir bina yaptığı, binanın inşaat ruhsatı olmadığı, dolayısıyla kat irtifakının da kurulmadığı anlaşılmaktadır. Ne var ki taşınmaz, belediye imar planı kapsamındaki bir yerdir. 3194 sayılı İmar kanununun 18/son maddesi gereğince, imar planı kapsamındaki bu yere ait tapudan pay devri satışı suretiyle taşınmaz satış vaadi düzenlenmesi mümkündür. Mahkemece, bu saptamalar gözetilmek suretiyle satış vaadi sözleşmesine değer tanınması doğrudur.
Ancak;
Yukarıda vurgulandığı gibi satış vaadi sözleşmesinin konusu 544 sayılı parsel üzerine yapılan binanın 2. normal katındaki bağımsız bölüme isabet eden 18/127 arsa payıdır. Başka bir deyişle, davalılardan Ş. D. maliki olduğu 594/31440 paydan 18/127 payının satışını vaat etmiştir. Mahkemece, satış vaadine konu 18/127 payla İlgili hüküm kurulması gerekirken davalı Ş. tüm payını satış vaadine konu yapmış gibi yazılı biçimde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
Mahkemece yapılması gereken iş, 594/31440 payda satış vaadine konu 18/127 payın karşılığını bilirkişiye hesaplatmak ve davayı sadece bu paya yönelik olarak kabul etmek olmalıdır.
Değinilen yön gözardı edilerek hüküm kurulması doğru görülmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Ş. D.'e verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 07.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy