(4342 S. K. m. 4) (4721 S. K. m. 683)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.11.2010 gününde verilen dilekçeyle alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.3.2011 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı köy, daha önce davalı kurum aleyhine Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/249 esas, 2009/209 karar sayılı dosyası ile usulsüz taş ocağı ruhsatı vererek meraya yaptığı elatmasının önlenmesi ve merada meydana gelen 1.750,00 TL zararın tahsili ve fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması için dava açtığını, yargılama sonunda davanın kabulüyle 1.750,00 TL nin davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin haklarının ise saklı tutulmasına karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/249 E sayılı dosyasında bilirkişilerce tespit edilen bedelden daha önce hüküm altına alınan bedel çıktıktan sonra kalan 14.397,00 TL nin ilk dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, alacağın zaman aşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma sebebiyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 Sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem failinden isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını. Hazinenin de ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur.
Somut olayda, hükme esas alınan 28.11.2005 tarihli ziraat bilirkişi raporunda belirlenen 15.920,00 TL bedel eski hale getirme masraflarıdır. Meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere ait bulunduğundan, yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma sebebiyle ot bedelini isteyebilirler. Davacı köy, davaya konu meranın eski hale getirme bedelini isteyemeyeceğinden mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken açıklanan yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 11.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy