(4721 S. K. m. 794)
Dava ve Karar: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2011 gününde verilen dilekçeler ile bayilik sözleşmesinden kaynaklanan intifa hakkının terkini istenmesi üzerine davalar birleştirilerek yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 08.02.2012 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Davacı, davalı ile aralarında bayilik ilişkisi bulunduğunu ve bu bayilik ilişkisi nedeniyle 575 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 17 yıl ve 1181 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise 77 yıl süreyle davalı lehine intifa hakkı tesis ettirdiklerini, ancak bayilik ilişkisinin sona erdiğini, intifa hakkının bu nedenle yasal dayanağının kalmadığını, Rekabet Kurumunun 2002/2 - 2003/3 sayılı Tebliğleri gereğince de 5 yılı aşan intifa hakkının terkini gerektiğini ileri sürerek taşınmazlar üzerindeki davalı lehine olan intifa hakkının terkinini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece akaryakıt istasyonunun 1181 parsel sayılı taşınmaz üzerinde olduğu, bayilik ilişkisinin de sona erdiği gerekçesiyle bu taşınmaz üzerindeki intifa hakkının terkinine, 575 parsel sayılı taşınmaz yönünden taraflar arasında bayilik ilişkisi bulunmadığından bu taşınmaza ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Hükmü, taraflar temyiz etmişlerdir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;
Dava, bayilik ilişkisinin teminatını oluşturan intifa hakkının terkini istemine ilişkindir.
Davacıya ait 575 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 07.02.2008 tarihinde davalı lehine 17 yıl süreyle intifa hakkı tesis edilmiştir. Aynı tarihte 1181 parsel sayılı taşınmaz üzerinde de intifa hakkı tesis edilmiş, 19.03.2008 tarihinde de 5 yıl süreli bayilik sözleşmesi imzalanmıştır. Ancak bayilik ilişkisi sona erdirilmiş, sözleşme ilişkisinin sona erdirilmesinden sonra davacı tarafından davalıya gönderilen 11.02.2011 tarihli ihtarnamede de Rekabet Kurumu Kararlarına gönderme yapılarak bayilik sözleşmesi intifa, kira vb. hukuksal ilişkilerin tamamının sona erdirildiği belirtilmiştir. Taraflar arasında çekişmesiz olan tüm bu kanıtlara göre bayilik sözleşmesi ve buna bağlı dikey ilişki kapsamındaki tüm sözleşmelerin sona erdiği sabittir.
Mahkemece akaryakıt istasyonunun bulunduğu taşınmaz üzerindeki intifa hakkının dikey ilişki kapsamında kaldığı kabul edilmiş, 575 parsel sayılı taşınmaz üzerinde akaryakıt istasyonu bulunmadığından taşınmaz üzerindeki intifa hakkı dikey ilişki kapsamında değerlendirilmemiştir. Ancak, her iki taşınmazdaki intifa hakkının aynı tarihte tesis edildiğine ve daha sonra da bayilik sözleşmesi düzenlendiğine, taraflar arasında başka bir hukuki ilişki de bulunmadığına göre 575 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki intifa hakkının da bayilik sözleşmesinin teminatı olarak tesis edildiğinin kabulü gerekir. Mahkemece aksine düşüncelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıran davacı tarafa iadesine, 14.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy