(7201 S. K. m. 10, 20, 21, 39) (Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik m. 16, 62)
Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.
1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.
2-Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.
Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.
II-7201 sayılı Tebligat Kanununun;
1-"Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat" kenar başlıklı 16. maddesinde "Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." hükümlerine yer verilmiştir.
2-"Tebellüğ edecek şahsın hasım olması" kenar başlıklı 39. maddesinde, "Bu kanun hükümlerine göre kendilerine tebliğ yapılması caiz olan kimselerin o davada hasım olarak alakaları varsa muhatap namına kendilerine tebliğ yapılamaz." hükümlerine yer verilmiştir.
III-Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin; "Tebellüğ edecek şahsın hasım olması" kenar başlıklı 62. maddesinde, "(1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre muhatap adına kendilerine tebliğ yapılabilecek kişilerin, o davada hasım olarak ilgileri varsa, muhatap adına kendilerine tebligat yapılamaz" hükümlerine yer verilmiştir.
Somut olaya gelince; Gerekçeli kararın davalılardan ... ve ...’a doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, davalı .....’a aynı adreste oturan davalı ...’a tebliğ edildiği, davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’a aynı adreste oturan davalı ...’a tebliğ edildiği, ... ve ...’un aynı konutta oturduklarından bahisle tebligatı kendilerine yapılan davalılardan adreslerinin farklı olduğu, aynı zamanda davalı olmaları nedeni ile aralarında çıkar çatışması da olabileceğinden tebligatların yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde 7201 sayılı Kanunun 10/2., 21/2., 16., 39. ve Yönetmeliğin 16. ve 62. maddelerine aykırı olduğu anlaşılmakla, adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 26.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)