(7201 S. K. m. 10, 20, 21) (6100 S. K. m. 27)
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04/08/2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, davalı ...'ın temyiz talebinin reddine dair verilen 21/06/2018 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.
Davacı 2839 ada 14 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. Karar tarafların temyiz etmemesi üzerine 30.06.2014 tarihinde kesinleştirilmiştir.
Hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 21.06.2018 tarihli ek karar ile kesinleşmiş mahkeme ilamlarında temyiz yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.
Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.
Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.
Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.
Somut olayda;
1- Yargılama sırasında davalı ...’a yapılan dava dilekçesi tebliğine dosya arasında rastlanmadığı, davalı ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğinin ise ...." adresine çıkarıldığı ancak dosyadaki bilgi ve belgeler incelendiğinde davalı ...’ın "... Mahallesi, Cumhuriyet Caddesi, S.S ... Konut ... adresinde ikamet ettiği davalı ...’a yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından taraf teşkilinin sağlandığı ve kararın kesinleştiği kabul edilemez. Bu sebeple mahkemece kesinleşmiş mahkeme ilamlarında temyiz yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 21.06.2018 tarihli ek karar kaldırılarak temyiz incelenmesine geçilmiştir.
2-Davalı ...’a yargılama aşamasında yapılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı şekilde usulsüz olarak yapıldığı açıktır.
HMK’nın 27. maddesine göre davanın taraflarının hukuki dinlenme hakkı bulunmaktadır. Bu hak ile davanın taraflarına, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunması, açıklama ve ispat hakkı tanınmıştır. Davalı ...’ın hukuki dinlenilme hakkını ihlal edecek biçimde taraf teşkili sağlanmaksızın davanın esastan karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) Numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... tarafından yerel mahkemenin 21.06.2018 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın KALDIRILMASINA; (2) Numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... tarafından mahkemenin ortaklığın giderilmesine ilişkin asıl kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile 30.06.2014 tarihli kesinleşme şerhinin kaldırılmasına ve hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 31.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi. (¤¤)