ÖZET: CEZA MUHAKEMESİ KANUNU’NDA, MAHKEMEYE GELMEMİŞ SANIK HAKKINDA DURUŞMA YAPILAMAYACAĞINA İLİŞKİN TEMEL KURALIN İSTİSNALARINDAN BİRİ OLARAK ÖNGÖRÜLEN VE HÜKÜM TARİHİNDE YÜRÜRLÜKTE BULUNAN CMK’NIN 193/2. MADDESİNİN BERAAT KARARI YÖNÜNDEN, DOSYA KAPSAMINA GÖRE İLK BAKIŞTA EYLEMİN SUÇ OLUŞTURMAYACAĞININ ANLAŞILMASI HALİ İLE SINIRLI OLARAK UYGULANMASININ MÜMKÜN OLDUĞU, SANIĞIN SORGUSU YAPILMADAN, MEVCUT KANITLAR TARTIŞILARAK, DELİL TAKDİRİNE GİRİŞİLMEK SURETİYLE BERAAT KARARI VERİLMESİNİN MÜMKÜN OLMADIĞI GÖZETİLMELİDİR.
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.09.1992 gün ve 225/236, 12.06.2001 gün ve 117/119, 26.06.2001 gün ve 138/137 sayılı kararları ile uyum gösteren Daire kararlarında da açıklandığı üzere; Ceza Muhakemesi Kanunu’nda, mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK’nın 193/2. maddesinin beraat kararı yönünden, dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulanmasının mümkün olduğu, sanık Şadi’nin sorgusu yapılmadan, mevcut kanıtlar tartışılarak, delil takdirine girişilmek suretiyle beraat kararı verilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy