MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu ile ilgili sürenin başlangıcının tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği anlaşıldığından; temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelenmesinde;
Sanık hakkında TCK'nın 157. maddesine göre kurulan hükümde, hapis cezası yanında, adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhte temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin sonucu olarak TCK'nun 53/1-a.b.d fıkralarındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya hükmedilmemişse de, bu husus mahkumiyetin doğal sonucu olup infaz aşamasında karar alınması mümkün görülmüştür,
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenmekle,
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 12/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.