MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli Dolandırıcılık
...
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli kararın başlığında ...'nın "müşteki" olarak gösterilen taraf sıfatının "katılan" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanığın, internet ortamında MSN yoluyla görüştüğü katılana kendisini komiser olarak tanıttığı, üniformalı resmini ve kimlik kartı göstererek, polis olmak isteyen katılana yardımcı olacağını söyleyip, katılanın banka hesabına 15.10.2007 tarihinde 150 TL, 08.10.2007 tarihinde 150 TL olmak üzere toplam 300 TL göndermesini sağladığı yine kendisinde kaçak telefonlar bulunduğunu telefon göndermesi halinde bunları yeni telefonlar ile değiştireceğini söylediği bunun üzerine katılanın sanığa telefon gönderdiği, para ve telefonları gönderdikten sonra katılanın sanığa bir daha ulaşamadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Suçun kamu kurumunun maddi varlıklarından olan polis kıyafeti ve kimlik kartının araç olarak kullanılması suretiyle işlendiği eylemin TCK’nın 158/1-d-f maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması; sanğın eylemi zincirleme biçimde gerçekleşmesi karşısında, hakkında TCK.nın 43/1.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,
TCK’nun 53.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan; 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bentlerin çıkartılarak yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.